Η Δροσοπηγή (παλιό Κάντσικο) είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα χωριά του Δήμου. Ήταν κι αυτό ένα από τα μαστοροχώρια, όπως και τα γύρω χωριά, με μαστόρους που ταξίδευαν σε όλη την Ελλάδα, την Αμερική και την Αφρική (Σουδάν). Εκτός από κτίστες, οι κάτοικοι διακρίθηκαν στην αμπελοκαλλιέργεια και την τέχνη του βαρελά. Σε ένα ταξίδι τους προς τη Λευκάδα (πριν τα μέσα του 19ου αιώνα) σε κάποιο ναυάγιο πνίγηκαν περίπου 60-70 βαρελάδες, γεγονός τραγικό που επηρέασε την πορεία του χωριού.

Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει κοντά στη Δροσοπηγή ένα από τα λίγα γεφύρια που σώθηκαν στον Δήμο και το μοναδικό στον άνω Σαραντάπορο, το πέτρινο δίτοξο γεφύρι της Ζέρμας ή Καντσιώτικο. Στην είσοδο του χωριού δεσπόζει ένα σημαντικό δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής, πρόσφατα επισκευασμένο, η εκκλησία της Παναγίας της Θεοτόκου. Επίσης, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την πλακόστρωτη πλατεία με το τεράστιο πλατάνι στο κέντρο της στην καρδιά του χωριού, εκεί που γίνεται το παραδοσιακό πανηγύρι, την κεντρική πέτρινη βρύση, και την πέτρινη βρύση στο Πηγαδούλι. Στο δεύτερο επίπεδο της πλατείας δεσπόζει η επιβλητική κεντρική εκκλησία της πολιούχου Αγίας Παρασκευής (1930) και το πρόσφατα ανακαινισμένο πέτρινο πρώην Δημοτικό  Σχολείο (1934) που μετατρέπεται σε πνευματικό και συνεδριασκό κέντρο, δείγματα και τα δύο της μαστοριάς των ντόπιων χτιστάδων.

 Η Δροσοπηγή είναι από τα πιο ζωντανά χωριά του Δήμου με αρκετούς κατοίκους ακόμη και το χειμώνα, ενώ το καλοκαίρι την επισκέπτονται Καντσιώτες απ’ όλη την Ελλάδα από τις πολυάριθμες παροικίες της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, του Τύρναβου, της Καστοριάς και των Ιωαννίνων.

Weblink:www.drosopigi.com