Χτισμένο στους πρόποδες της Όρλας το χωριό εκτείνεται ως τον Γοργοπόταμο που χύνεται στον Σαραντάπορο μέσα σε ένα πανέμορφο φυσικό τοπίο. Παλιά με τη δύναμη του νερού δούλευαν δύο νερόμυλοι και ποτίζονταν τα χωράφια που βγάζουν τους ξακουστούς γίγαντες. Κατά τους τελευταίους αιώνες της Τουρκοκρατίας, και κυρίως τον 19ο αιώνα, οι κάτοικοι του Γοργοποτάμου ή Τούρνοβου, όπως λεγόταν τότε, διακρίθηκαν ως λαϊκοί τεχνίτες του ξύλου, μαραγκοί και ξυλογλύπτες-ταλιαδόροι, φιλοτεχνώντας έργα με ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία. Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για τα έργα ξυλογλυπτικής των Τουρνοβιτών ταλιαδόρων ανά την Ελλάδα, ο πατήρ Διονύσιος Τάτσης εξέδωσε πρόσφατα βιβλίο για τους Τουρνοβίτες ξυλογλύπτες με πλούσιο υλικό.  Επίσης η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, πρόσφατα εξέδωσε μεταξύ των άλλων και το βιβλίο που συνέγραψαν η Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη και ο Κωνσταντίνος Σκούρτης για το έργο και την ιστορία των Χιονιαδιτών αγιογράφων και των Τουρνοβιτών ξυλογλυπτών.  Οι Γοργοποταμίτες έφτιαξαν επίσης, ξυλόγλυπτα σε εκκλησίες, δημόσια κτίρια, αρχοντικά, φημιζόταν ωστόσο για τη φιλοτέχνηση τέμπλων. Δείγματα της τέχνης τους είναι το ξυλόγλυπτο τέμπλο που κοσμεί τον  κεντρικό Ιερό Ναό της Παναγίας της Θεοτόκου (1914) στο Γοργοπόταμο, έργο του Βασίλη Σκαλιστή, το ξυλόγλυπτο τέμπλο του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου (1928) Καστανιανης και Ι.Ν. Κωσταντίνου και Ελένης Κεφαλοχωρίου, έργα του Χαράλαμπου Σκαλιστή , αλλά και τα πετρόχτιστα σπίτια με τα ξυλόγλυπτα παράθυρα, τις πόρτες και τις δυνατές ξυλοδεσιές.

Αξίζει ακόμη να δει κανείς το συγκρότημα του ναού του Αγίου Νικολάου και του κοινοτικού καταστήματος-ξενώνα που αποτελεί σύνθεση παραδοσιακής και νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.

Weblink:gorgopotamos.blogspot.com